Αθήνα, 5 Ιουλίου 2015: γεννήθηκε η νέα Ευρώπη

ENG    ITA

<ἀλλ᾽ ἡ Ἕλλας οὐκ> εἶχεν εὔαρκτον στόμα, / ἡ δ᾽ ἐσφάδαζε, καὶ χεροῖν ἔντη δίφρου /
διασπαράσσει καὶ ξυναρπάζει βίᾳ / ἄνευ χαλινῶν καὶ ζυγὸν θραύει μέσον.

Αισχύλος, Πέρσες, 194-196

Δημοψήφισμα 5ης Ιουλίου 2015. Ευχαριστούμε τον ελληνικό λαό για το μάθημα ελευθερίας, αξιοπρέπειας, δημοκρατίας και παρρησίας! Όπως γράφει ο Γιάνης Βαρουφάκης “το δικό μας ΌΧΙ είναι ένα μεγαλειώδες, μεγάλο, ΝΑΙ σε μία δημοκρατική και έλλογη Ευρώπη”.

Ξαφνικά, τη μουντή ατμόσφαιρα μιας ηπείρου που, υπό την κυριαρχία ολιγαρχικών ομάδων, λησμόνησε ότι λέγεται Ευρώπη, διαπερνά σήμερα ένας απροσδόκητος άνεμος, ένα πολιτικό σκάνδαλο που διαδραματίζεται ακριβώς τη στιγμή κατά την οποία η πολιτική και η δημιουργική σύγκρουση φαίνονταν να έχουν εξαφανιστεί. Οι Έλληνες καλούνται να αποφασίσουν για την μοίρα τους, χωρίς να εξουσιοδοτούν ειδικούς, σοφούς γέροντες ή πνευματικούς καθοδηγητές να αποφασίσουν για τα σχέδια της μελλοντικής τους ζωής.

Η οργισμένη και ασυνάρτητη αντίδραση όλου του παλαιού κατεστημένου των Βρυξελλών και των περιχώρων μιμείται, ύστερα από χιλιετίες, την γκροτέσκα μάσκα οξείας δυσπιστίας που είχαν φορέσει οι παλιοί συντηρητικοί όταν, κάτω από τον ίδιο ουρανό, το πολιτικό πείραμα της δημοκρατίας είχε κάνει να λειτουργήσει για πρώτη φορά μία κοινωνία σταματημένη και μέχρι εκείνη τη στιγμή ασήμαντη, που επιβίωνε στο περιθώριο μιας απέραντης αυτοκρατορίας και που ανακάλυπτε εκείνη τη στιγμή ότι δεν αποτελούσε πια προσάρτημα της Ασίας. Κάτω από τον Παρθενώνα, ένας νέος τρόπος σκέψης και ζωής έδωσε μια μορφή μακράς διάρκειας σε εκείνη την απαράμιλλη οντότητα πολιτισμού, που είναι ταυτόχρονα ικανή για χίλιες, αντιφατικές μίξεις και που λέγεται Ευρώπη.

Μια Ευρώπη χωρίς Παρθενώνα, χωρίς μία πολιτική ιστορία να την κρατάει ενωμένη, δεν είναι δυνατόν να νοηθεί. Κι όμως, στην προσπάθεια να ταπεινωθεί η αξιοπρέπεια των Ελλήνων, να αποτραπεί στην Αθήνα να εξαπλώσει τον ιό της πολιτικής, της ενεργής συμμετοχής των πολιτών στα κοινά, είμαστε θεατές μιας οικονομικής επίθεσης χωρίς όρια, στην οποία το θέμα του χρέους χρησιμοποιείται ως ανάρμοστο όπλο (προκειμένου να εκβιάσουν την Ελλάδα, μόνο κατά τη διάρκεια της Δευτέρας 29 Ιουνίου, χάθηκαν 340 δισεκατομμύρια ευρώ από κεφαλαιοποιήσεις των Ευρωπαϊκών χρηματιστηρίων, ένα ποσό που αντιστοιχεί σε αυτό του ελληνικού χρέους).

Όμως ο φόβος των ολιγαρχικών θεσμών αντιστοιχεί συμμετρικά στην ελπίδα αυτών που, όπως εμείς, βλέπουν μέσα στην ελληνική κρίση το νέο ξεκίνημα μιας κοινής ευρωπαϊκής ιστορίας. Ένα ευρωπαϊκό μέλλον που χτίζεται με την ενεργή, συμπαγή και ολοκληρωμένη συμμετοχή των πολιτών και όχι με τη συναρμολόγηση αφηρημένων κανόνων και κανονισμών ευγενικά χορηγούμενων από τεχνοκρατικούς οργανισμούς, που συγκαλύπτουν ανάμεσα στις πτυχώσεις των γραφειοκρατικών διαδικασιών σημάδια της πιο εξτρεμιστικής ιδεολογικής μονομέρειας.

Από την Αθήνα έρχεται μία πρόσκληση στην οποία κάθε καλός Ευρωπαίος καλείται να ανταποκριθεί, αμέσως. Από την Αθήνα περνάει, ξανά, ο δρόμος που οδηγεί στην Ευρώπη.

Ζητάμε να είμαστε Ευρωπαίοι πολίτες, που προσχωρούν ενεργά σε ένα επεκτατικό πρόγραμμα ηπειρωτικής αναγέννησης. Ζητάμε συνεπώς από τον ελληνικό λαό και από τους εκπροσώπους του, να μας επιτρέψουν να έχουμε την τιμή να είμαστε κάτοχοι διαβατηρίου της Ελληνικής Δημοκρατίας, που θα είναι το έγγραφο-σύμβολο της συμφωνίας μας, της δικής μας συνθήκης για μια νέα Ευρώπη και, επίσης, της ευγνωμοσύνης μας.

Ζητάμε το διαβατήριο της Ελληνικής Δημοκρατίας: υπόγραψε την έκκληση

οι πρώτες υπογραφές

Monica Centanni (docente universitario)
Luciano Canfora (docente universitario)
Franco Cardini (docente universitario)
Alberto Ferlenga (docente universitario)
Nadia Fusini (docente universitario)
Giuseppe Goisis (docente universitario)
Fabio Granata (avvocato; operatore culturale)
Giacomo Marramao (docente universitario)
Peppe Nanni (avvocato)
Moni Ovadia (regista e attore)
Alessandro Tonin (studente)
Alessandro Visca (giornalista)

… και πολλοί άλλοι